Parkinson Ailesine Hoş Geldiniz.

Burası kocaman yürekleri olan, mücadeleci birbirine kenetlenmiş, damdan düşenin halini damdan düşen anlar misali birbirini anlayan, tek yürek olmuş parkinsonluların,yakınlarının,gönüllülerin bir araya geldiği parkinsonlu yaşamların sevgiyle paylaşıldığı bir dernektir.
Türkiye’deki ilk hasta derneği olan Parkinson Hastaları Derneği 2014 Nisan ayı itibari ile dernek çatısı altında toplanmıştır. İlk başlarda evlerimizden yürüttüğümüz ve organize ettiğimiz çalışmalarla başlayan hizmetlerimiz 5 Aralık 2015 tarihinde dernek merkezimizin açılışı ile bölgemizde yaşayan Parkinsonlu bireyler ile ailelerine bilgi ve destek vermeye devam etmektedir
Sıcacık bir baba ocağı gibi Parkinsonlu bireylerin sıkıntılarındaki sorunları paylaşmak, çözümler aramak, yaşadığımız Parkinson hastalığı ile mücadele de tecrübelerimizi birbirimizle paylaşmak, değerli hocalarımızın desteği ile toplumumuzu bu konuda bilinçlendirmek, duygusal ve fiziksel sağlığımızı güçlendirmek için daha da ötesi Parkinson hastalığına savaş açmak ,mücadelede güç birliği oluşturmak için yanınızdayız.
Derneğimiz toplumumuzda yeteri kadar tanınmayan Parkinson hastalığı konusunda farkındalık yaratmak ve parkinsonlu yaşamlar hakkında toplumu bilinçlendirmek , evlerinden çıkmak istemeyen Parkinsonluları topluma kazandırmak, bu bireylerin de her zaman gidebilecekleri ,onları anlayan bir aile sıcaklığını sağlamak hedeflerimiz arasında yer almaktadır.
Parkinson hastalığı ile mücadele eden, bu konuda bize destek vermek isteyen, bu sıcak ailede bende bulunmak isterim diyen herkezi derneğimize sevgi dolu kucaklarımızı açtık bekliyoruz………

BİR PARKİSONLUDAN SİZE MEKTUP VAR !
Ben bir Parkinson hastasıyım.Parkinson bulaşıcı bir hastalık değil. Tedavisi henüz tam bulunamamış olsa da hastalığın belirtilerini azaltan ilaçlar mevcut. Hastalığın sebebinin beyindeki dopamin hücrelerinin giderek artan bir hızla ölmesinden kaynaklandığı bulunmuş. Herkes yaşlandıkça dopamin hücrelerinin bir kısmını kaybeder fakat bu durum daha hızlı bir şekilde gerçekleştiğinde Parkinson hastalığı ortaya çıkıyor.Yıllar içerisinde ben de daha güçlü, daha etkili ilaçlar kullandım. İyi günlerim de oldu, kötü günlerim de...Benim titrememi bekliyorsunuz. Bazen evet, bazen hayır... Günümüzde ilaçlar titremeyi tedavi edebiliyor. Eğer elimde veya ayağımda titreme görürseniz lütfen görmezden gelin. Bana daha önce nasıl davranırdıysanız yine öyle davranın. Hala elimi kullanıyorum, cebime de sokabiliyorum. Biraz titremenin arkadaşlar arasında ne önemi var?
Gülmediğim veya boş baktığım için beni eğlendiremediğinizi düşünmeyin lütfen. Bazen Parkinson nedeniyle yüzümde maske varmış gibi oluyor.Yüzümdeki maske görüntüsüne rağmen sizi duyabiliyorum, kafam da sizin kadar çalışıyor. Tek problem duygularımı mimiklerimle göstermekte zorlanmam. Bir de biraz yutma güçlüğüm olabiliyor, bazen ağzımdan su akabiliyor. Ne yapalım, ben de devamlı mendil taşıyorum yanımda.Biraz daha kısık sesle konuşmaya başladım. Fısıldar gibi oluyor bazen. Parkinson hastalığından bu da. Lütfen beni dinleyin. Biliyorum benden daha yüksek sesle konuşabilir ve cümlemi tamamlayabilirsiniz. Fakat bundan hoşlanmıyorum. Düşüncelerimi kendim ifade edebilirim. Hala buradayım ve aklım yerinde. Hastalık biraz daha yavaş konuşmama neden oluyor. Ben de izin verirseniz sohbetinizin içinde olmak istiyorum.Bazen hareket etmekte zorlanıyorum. İlacın etkisinin geçtiği zamanlarda bu daha çok oluyor. Biraz bekleyin, konuşarak beni yüreklendirin; sonunda hareket edebilirim, merak etmeyin. Beni acele ettirmeye çalışmanız işe yaramaz. Sadece iki vitesim var; yavaş ve daha yavaş! Yürümeye başlamak biraz zor oluyor ama sonra düzeliyor.
Her gün yürümeliyim. Arkadaşlarla yürümek daha eğlenceli oluyor. Bana eşlik edin lütfen. Tamam, biraz yavaş yürürüz ama sonunda istediğimiz yere varıyoruz.Çekme,germe ve itme egzersizlerini her gün yapmalıyım. Bu konuda bana yardım eder misiniz ? Uykusuzluktan yakınabiliyorum. Eğer gece yarısı beni dolaşırken görürseniz bunun sebebi Parkinson hastalığı. Erken veya geç yatmam bunu çözmüyor. Gündüz kestiriyorsam lütfen bana izin verin, bazen yorgun hissedip dayanamadığım ve uyuduğum oluyor.Bazen ağlıyorum, beni kıracak bir şey yaptığınızı düşünmeyin. Parkinson hastalığından oluyor. Gözyaşlarımı boş verin, benimle konuşun, birkaç dakika sonra daha da iyi olacağım.
Lütfen sabır arkadaşlarım,ben aynı arkadaşınızım.Sadece biraz yavaşladım. Hayatınızın bir parçası olmaya Parkinsonlu olarak devam edeceğim.Sizin de benim hayatımın bir parçası olmanızı istiyorum.

error: AES MEDYA !!